Talking guitars #4: Combo

Het is een terugkerende rubriek geworden op deze website: ‘Talking Guitars’. Ga in gesprek met Pieter over gitaren en je bent zo een paar uur verder. Pieter vertelt, dit keer over zijn jazzmodel Combo, zijn ‘huiskamer-gitaar’ en allereerste gitaaraankoop.

Talking Guitars! Het is een terugkerende rubriek geworden op deze website. Ga in gesprek met Pieter over gitaren en je bent zo…een paar uur verder.

Pieter vertelt, dit keer over zijn jazzmodel Combo. En nee, die is niet van ‘Gibson’…


Mijn eerste gitaar heb ik nog steeds en sterker nog, onlangs is hij gerestaureerd.

Het is een jazzmodel Combo, zoals er in de veertiger en vijftiger jaren vele van deze simpele modellen over de toonbank gingen. In veel huiskamers werden dit soort gitaren bespeeld met Franse chansons en Amerikaanse evergreens. Een schoolmaat bood hem voor 25 gulden te koop en sindsdien speel ik gitaar. Dat was ergens begin ’69 geloof ik. Jammer dat z’n slagplaatje er toen al af was en dat er geen foto’s van zijn uit die tijd.

Het instrument bood weinig speelcomfort en toon, maar ik wist niet beter en klauwde m’n vingers erop stuk. Vooral de barree grepen waren een verzoeking om te leren spelen. Het blijft echter ’n oude liefde waarop ik m’n eerste liedjes schreef. Natuurlijk zag je plaatjes van dure gitaarmerken en stond je je te vergapen bij de etalage van SOL in de Bredase Lange Brugstraat. Het Gibson stickertje wat ik toen al dromend op de kop plakte is er sindsdien toch niet meer afgegaan. 🙂

De laatste jaren stond ie te verpieteren met een gebarsten hiel op de zolderoverloop. Totdat ik contact kreeg met een aardige gast uit Oosterhout die hem voor drie tientjes weer compleet maakte en voorzag van nieuwe snaren. Nu hangt ie weer te pronken naast m’n oude mandoline.

Ik heb, geloof ik, z’n oude ruiten hoesje nog…


Herkenbaar?

Ben je zelf gitarist en heb je een mooi verhaal over een van de gitaren waar je graag op speelt? Deel het eens in de reacties!

Ervaringen uitwisselen met Pieter over een (gedeelde) liefde voor een bepaalde gitaar? Kom eens langs bij een optreden (zie Agenda) en spreek ‘m aan!

Meer lezen
  • Lees ook Talking guitars #3 (Yamaha FG-180), #2 (Gretsch) en #1 (Lowden)…

Talking guitars #3: de Yamaha FG-180

Het is een terugkerende rubriek aan het worden op deze website: ‘Talking Guitars’. Ga in gesprek met Pieter over gitaren en je bent zo een paar uur verder. Pieter vertelt, dit keer over de Yamaha FG180, een gitaar uit zijn begintijd als muzikant.

Talking Guitars! Het is een terugkerende rubriek aan het worden op deze website. Ga in gesprek met Pieter over gitaren en je bent zo een paar uur verder.

Pieter vertelt, dit keer over de Yamaha FG-180.


“De Yamaha FG-180! Een gitaar uit mijn begintijd als muzikant.

Yamaha FG-180

Een soortgelijke gitaar als deze hierboven nam ik over van goede vriend Ed Ottevanger.

Wij gingen begin jaren ’70 van ons spaargeld gitaren uitzoeken bij Bob Jansens in de Passage te Breda. Ed had meer te besteden en kocht een ‘Red Label’ Yamaha FG-180. Men noemde dat toen ’the Poor Man’s Martin’.

FG-180; Yamaha’s first folk guitar, and the first to be manufactured in Japan. The superb tones born from Yamaha’s superior woodworking technology pleased so many professional musicians at home and abroad that the guitar became known as “The Guitar of Legends.”

From around 1968 to 1972 the FG-180 featured a red label affixed inside the sound hole, earning it the nickname “Red Label,” and is still popular to this day.

citaat van de officiële yamaha website

In ons bandje ‘Attic’ werd de Yamaha na verloop van tijd steeds meer door mij gebruikt. Hij ging zelfs mee op ’n muzikale fietsvakantie door Frankrijk. We fabriceerden een steun tegen de bagagedrager, zetten de gitaarkoffer met riempjes vast en bonden nog een mandoline aan de hals.

Na nog wat jaren mocht ik de gitaar van Ed overnemen en werd ’ie flink op de proef gesteld in open stemmingen bij Ierse jigs en reels. Ook gaat hij nog jaar in jaar uit mee bij elk reisje of vakantie en heb ik er heel wat songs aan te danken.

De Yamaha FG-180 is een solide gebouwd instrument dat niet schrikt van temperatuurwisseling of vochtigheid. Prima bespeelbaar en met dat typische geluid verrast hij telkens weer op de camping of bij elk geïmproviseerd optreden.

Tegenwoordig zoeken gitaristen zoals Keb’Mo weer naar die speciale sound van de Yamaha uit die tijd:


Herkenbaar?

Ben je zelf gitarist en heb je een mooi verhaal over een van de gitaren waar je graag op speelt? Deel het eens in de reacties!

Ervaringen uitwisselen met Pieter over een (gedeelde) liefde voor een bepaalde gitaar? Kom eens langs bij een optreden (zie Agenda) en spreek ‘m aan!

Meer lezen
  • Gitaarexpert Robert Cassard vertelt over een andere ’Poor man’s Martin’; de Yamaha FG-151
  • De FG-180 is door Yamaha geïntroduceerd in 1966 en was Yamaha’s allereerste (!) akoestische folk gitaar. In de jaren ’10 van deze eeuw, zo’n 50 jaar later dus, introduceerde men opnieuw de FG/FS red label serie: een combinatie van oude tradities van gitaarvakmanschap en nieuwe verfijnde technieken. Je leest er meer over op de Yamaha website.

Talking guitars #2: Pieter over zijn grootste liefde(s)…de Gretsch.

Talking Guitars: in gesprek met Pieter over zijn grootste gitaar liefde: de Gretsch Country Gentleman uit 1963. Waarom dit Pieters grootste liefde is? Weten wat er nog meer memorabel is aan deze gitaar? Lees verder…

Ga met een gitarist in gesprek over gitaren, en je krijgt de prachtigste verhalen over de achtergronden van een recente, of volgende, aankoop. Zo ook bij Pieter. Met een indrukwekkende collectie is het soms moeilijk kiezen. Bepaalde songs vragen om bepaalde gitaren, dat luistert nauw. Pieter vertelt over zijn grote liefde, de Gretsch, die hij weer kreeg (!) van zijn grote liefde…

“Vreemd genoeg is niet een akoestische, maar een elektrische gitaar mijn favoriet. Dat komt omdat ik dit geweldige instrument zomaar kreeg van mijn lief 🙂

Hij hing begin jaren ’70 bij de toenmalige muziekhandel SOL in de Korte Brugstraat. Ik ging er vaak naar kijken en mocht hem zomaar vasthouden en bespelen van Joop. 

Het is een Gretsch Country Gentleman uit ’63, nagenoeg identiek aan het George Harrison-model, met zo’n kussen op de achterkant geklikt. In combinatie met een Fender-Twin Reverb krijgt hij dat typische geluid dat je van zo’n vintage Gretsch mag verwachten. En dan heb ik het nog niet over de ‘twang’ van de Bigsby-tremolo. ’n Geluid ‘wat overal soepel doorheen snijdt’.

Enige jaren terug vertelde een medewerker van de nu verdwenen muziekhandel dat zijn vader deze Gentleman toen had ingeruild en…er altijd spijt van heeft gehad.

Memorabel is ook dat deze gitaar met een foto van respectievelijk achter- en voorkant in het Jay Scott ‘Gretsch’ boek staat, op pagina 188 en 190. 

Herkenbaar?

Ben je zelf gitarist en heb je een mooi verhaal over een van de gitaren waar je graag op speelt? Deel het eens in de reacties!

Ervaringen uitwisselen met Pieter over een (gedeelde) liefde voor een bepaalde gitaar? Kom eens langs bij een optreden (zie Agenda) en spreek ‘m aan!

Meer lezen
Pieter en de Gretsch Country Gentleman tijdens de CD presentatie ‘Everything’, 2019

Talking guitars: Pieter over zijn voorliefde om op ’t Kanon te spelen

Talking Guitars: in gesprek met Pieter over een van zijn gitaar-voorliefdes: de Lowden uit de jaren ’80 van de vorige eeuw. Ook wel ’t Kanon genoemd. Waarom deze naam? Lees verder…

Ga met een gitarist in gesprek over gitaren, en je krijgt de prachtigste verhalen over de achtergronden van een recente, of volgende, aankoop. Zo ook bij Pieter. Met een indrukwekkende collectie is het soms moeilijk kiezen. Bepaalde songs vragen om bepaalde gitaren, dat luistert nauw. Pieter vertelt over een van zijn favorieten, de Lowden gitaar.

“De gitaar die vaak op mijn muziekfoto’s zichtbaar is, is een Lowden uit de jaren tachtig. Ik noem hem ‘t Kanon’, omdat hij een machtig en diep geluid produceert. Ook met het brugelement (Fishman) klinkt hij lekker en niet al te neuzig. Ongekend goed voor life performances en ook in de studio akoestisch prima in balans.

Pieter in actie op ’t Kanon…

Nogal wat gitaristen prefereren een ‘Lowden’. Richard Thompson bijvoorbeeld, combineert zijn zang prachtig met dit instrument. Gitaar-reparateur Ad Vermeer uit Rotterdam nam deze Lowden lang geleden in deplorabele toestand over van een verdwaalde straatmuzikant. Die moet er vooral heftig op hebben gespeeld, gezien de playware. Omdat ik met Ad in een bandje zat in die tijd kwam de gitaar gelukkigerwijs mijn kant op. Ik ben hem er nog steeds dankbaar voor.”

Herkenbaar?

Ben je zelf gitarist en heb je een mooi verhaal over een van de gitaren waar je graag op speelt? Deel het eens in de reacties!

Ervaringen uitwisselen met Pieter over een (gedeelde) liefde voor een bepaalde gitaar? Kom eens langs bij een optreden (zie Agenda) en spreek ‘m aan!

Meer lezen
  • Download de Richard Thompson Lowden signature brochure:
  • Nieuwsgierig naar het werk van gitaarbouwer Ad Vermeer? Kijk eens rond op zijn website. Ad is al ruim 30 jaar specialist in het repareren, afstellen, customizen, restaureren en klankverbeteren van gitaren, basgitaren en andere snaarinstrumenten zoals: mandoline’s, mandocello’s, banjo’s en bouzouki’s, voor beroeps- en amateur muzikanten.